Marleen

Marleen (24) is vrijwilliger  bij de LSZ sinds  oktober 2009.
Waarom is ze bij de LSZ gaan werken?

"Ik ben begonnen met werken voor de stichting nadat ik 17 maanden dagbehandeling had afgesloten. Ik  had behoefte iets te doen met mijn ervaringen met zelfbeschadiging en in de hulpverlening. In mijn omgeving en ook in mijn behandelingen heersen nog steeds veel taboe over zelfbeschadiging en ik merkte dat ik datzelfde taboe zelf ook voel. Via het werk op de stichting wil ik dan ook proberen dit taboe te doorbreken voor mezelf en daarbuiten. Ook wil ik graag wat betekenen voor mensen die in contact komen met zelfbeschadiging – als lotgenoot of bondgenoot - en niet goed weten wat ze ermee kunnen."

Wat kom je tegen in je werk?
"Het werk bij de LSZ is in mijn ervaring erg afwisselend.
Een dag op kantoor kan betekenen dat er veel telefoontjes komen en mails te beantwoorden zijn, maar een andere dag kan je bezig zijn met de weblog, het lotgenoten-forum en bestellingen. Persoonlijk haal ik vaak veel voldoening uit een dag op kantoor. Het idee dat ik een hand uit kan reiken naar mensen die vastzitten in zichzelf en in het leven geeft veel positieve energie. Maar het kan ook erg zwaar zijn, als er bijvoorbeeld een telefoontje binnenkomt waarin er dingen worden aangekaart die op persoonlijk vlak erg dichtbij komen. Ik ga eigenlijk altijd met een positief gevoel naar huis."

Lotgenoten-forum
"Ik ben ook beheerder in opleiding op het lotgenotenforum.
Hier word dagelijks veel gepost door lotgenoten over de dingen die ze tegenkomen in het dagelijks leven. Ik probeer zoveel mogelijk vanuit mijn eigen ervaringen tips en steun te geven.  Wat ook mooi om te zien is, is dat de lotgenoten onderling ook veel voor elkaar kunnen betekenen."

Media
"De LSZ krijgt vrij regelmatig van radio, tv, bladen en kranten verzoeken om een interview. Ik heb mijn allereerste interview gedaan voor een weekblad. Ik merkte dat ik er klaar voor was mijn verhaal te vertellen, ik wilde niet langer zwijgen over wie ik ben en wat ik heb meegemaakt. Ik vond het erg spannend maar ik ben ook erg tevreden met het resultaat. Wel heb ik het anoniem gedaan, uit respect voor mijn familie, en ook omdat ik nog steeds wel angstig ben voor reacties van anderen."

Hoe zie jij je toekomst bij de LSZ?
"Ik hoop nog een lange tijd te kunnen werken binnen de LSZ, ik wil uiteindelijk een opleiding BGE volgen, maar op dit moment ben ik meer dan tevreden met het werk dat ik nu voor de LSZ doe.
Ik hoop met verloop van tijd mondiger te worden, en mensen uit te kunnen en durven dagen die wij binnen de hulpverlening op ons pad krijgen.
Ik hoop samen met mijn collega's de huidige kijk op zelfbeschadiging te kunnen veranderen, zodat er goede hulpverlening kan ontstaan en er een groot stuk taboe in de samenleving kan verdwijnen.
Ook blijf ik hopen dat wij als stichting eindelijk recht gaan krijgen op subsidies. Wij vallen nu overal buiten en moeten ons redden met giften en dergelijke.`