LSZ Nieuws

Kortemouwenweer

9 april 2017
/ / /
Comments Closed

Warme lentezon, rokjesdag en kortemouwenweer! De lente is weer begonnen: de eerste echte zonnestralen en de temperatuur die omhoogklimt. Lekker naar buiten, hup de zon in en ein-de-lijk mag die warme wintertrui weer uit.

Of eindelijk? Voor niet iedereen geldt deze vreugde of euforie bij het stijgen van de temperatuur. Voor sommige mensen is dit een cocktail van (letterlijke) confrontatie met zichzelf, de buitenwereld, stigma en een vleugje (of een grote scheut) zelfstigma. Want een t-shirt aan betekent ook ontblote armen en straks als de temperatuur nog meer stijgt, ontblote benen. Wanneer je je op die plekken beschadigd hebt, word je nogal met je neus op de feiten gedrukt. En zie hier de veelgenoemde spiraal van twijfel en onzekerheid.

Uiteraard geldt dit niet voor iedereen die zichzelf beschadigt en beschadigt niet iedereen zich op zichtbare plekken. Persoonlijk herken ik dit dilemma maar al te goed en wordt het met de jaren (en de littekens) moeilijker. Wat als anderen het zien? Zullen ze me uitlachen of afkeuren?

Dat je een interne strijd voert, wordt op dit soort dagen wel heel hard zichtbaar. “Wil ik dat? Wil ik mijn kwetsbaarheid, mijn winterse geheim weer blootgeven? Shockeer ik er niemand mee? Wat denken mijn collega’s wel niet? ” Allemaal gedachten waarbij mijn eigen zelfstigma niet de minste is.

Mag ik ook genieten van de warme zonnestralen op mijn (ietwat gehavende) huid?

Want vindt iemand er überhaupt iets van? En wat is er verkeerd aan om je kwetsbaar op te stellen? Zegt het niet meer over de ander als hij/zij er iets van vindt? En is dit werkelijk echt schadelijk voor mij? Of mag ik ook gewoon niet ten ondergaan van de hitte, mag ik ook verkoeling zoeken door in een t-shirtje rond te lopen? En mag ik ook genieten van de warme zonnestralen op mijn (ietwat gehavende) huid?

Een kant en klaar antwoord heb ik niet op deze vragen. Wel weet ik dat ik vaak veel te streng ben voor mijzelf… Natuurlijk mag ik genieten van de zon op mijn huid, natuurlijk hoef ik niet te smelten van de warmte door per se een vestje aan te houden, natuurlijk mag ik mijn kwetsbare kant en strijd laten zien. En jij ook! Iedereen! Maar het blijft lastig en het is heel begrijpelijk dat ermee geworsteld wordt.

Helaas geen kant en klaar antwoord, wat voor iedereen geldt.Het belangrijkste is dat je doet wat voor jou goed voelt! Niemand kan jou forceren om een t-shirt aan te doen, niemand kan je forceren om je vestje aan te houden. Jij hebt zelf een keuze en alles is goed, kies met je hart en probeer te zien waar er zelfstigma om de hoek komt kijken.

Ik kies vandaag voor een 3 kwart mouwtje… een mooie gulden middenweg.

 

Read More

Per 1 april nieuwe openingstijden kantoor!

16 maart 2017
/ / /
Comments Closed

 

Heb je al langer de wens om langs te komen of loop je met het idee om eens te bellen?

Door een uitbreiding van ons vrijwilligersteam is het mogelijk geworden om vanaf 1 april (geen grap!) in de even weken ook op vrijdag op ons kantoor in Utrecht langs te komen of om ons te bellen. Wij zijn erg blij met deze uitbreiding en de vrijwilligers staan voor je klaar om je te helpen met vragen of gewoon voor een luisterend oor.

De nieuwe tijden worden per 1 april:

Maandag:                               telefonisch spreekuur: 12.00 t/m 14.30

Woensdag:                            telefonisch spreekuur: 11.00 t/m 13.00
inloopspreekuur: 13.30 t/m 14.30

Vrijdag: Nieuw                    telefonisch spreekuur: 11.00 t/m 13.00
inloopspreekuur: 13.30 t/m 14.30

Let op!!! Vrijdag zijn we eens in de twee weken aanwezig, in de even weken.

Read More

Project WegWijs: cliënten helpen kiezen begint bij de behandelcentra

8 maart 2017
/ / /
Comments Closed

In Project WegWijs hebben de Stichting Zelfbeschadiging en Stichting Borderline websites beoordeeld van aanbieders van gespecialiseerde zorg bij depressie, angst, eetproblemen en persoonlijkheidsproblematiek. De centrale vraag: sluit de informatie wel aan bij de wat cliënten nodig hebben om een weloverwogen keuze te maken voor hun zorg? We hebben daarbij websites van onderstaande instellingen onderzocht en zijn met hen het gesprek aangegaan over hoe zij hun websites konden verbeteren.

Read More

Self-Injury Awareness Day 2017

2 maart 2017
/ / /
Comments Closed

Op 1 maart was het Self-Injury Awareness Day (SIAD), dit is de dag waarop er wereldwijd stil wordt gestaan bij -zelfbeschadiging- met als doel het stigma te verminderen en meer begrip te kweken. Dit jaar werkten wij samen met MIND om dit onderwerp onder de aandacht te brengen, met goed resultaat. Wij maakten een video met ervaringsdeskundige Kenza en onderzoeker, verpleegkundige en bestuurslid Nienke over de bejegening en aanpak op de SEH’s en/of huisartsenposten. 

De actie was een groot succes. Op Facebook werd de video massaal gedeeld en bekeken. We kregen veel hartverwarmende reacties, reacties van mensen die zich herkenden in het verhaal van Kenza en dat ze het erg sterk vonden dat de video een mooie wisselwerking was tussen een ervaringsdeskundige en een professional. Naast de video deden we de oproep om ervaringen over behandelingen n.a.v. zelfbeschadiging op een SEH of HAP te delen middels onze vragenlijst. Met deze vragenlijst kunnen we, bij voldoende ingevulde vragenlijsten om tafel kunnen met beroepsverenigingen en andere gesprekspartners.
Inmiddels staat de teller op ingevulde vragenlijsten op 60, wij zijn hier al erg blij mee!

Niet alleen op social media werd er flink gedeeld, geliked en gereageerd, ook de traditionele media wist ons te vinden. Zo werd er een mooi artikel geschreven door het Nederlands Dagblad (NB: de keuze van de foto was niet onze keuze en kan mogelijk triggeren). 3FM tussenuur plaatste ons artikel en op de websites van wij zijn MIND, MIND Blue en MIND Young draaide het om het onderwerp zelfbeschadiging en werd het bericht gedeeld.

Naast onze actie werden er meer acties rondom zelfbeschadiging opgezet. Zo werd er in Enschede door Zebra Voorlichting een lotgenotendag georganiseerd met verschillende workshops, deden onze Zuiderburen van Verwonderd een oproep om zoveel mogelijk alternatieven voor zelfverwonding in te zamelen welke zij later als lijst uit gaan brengen en werd er door LifeSIGNS een informatieve video uitgebracht.

Kortom er gebeurde een heleboel om meer bewustzijn en begrip te creëren rondom zelfbeschadiging en dat is, volgens ons, een goede zaak! Heb jij het allemaal gemist, of wil je onze actie nog een keer terug kijken? Hieronder een aantal linkjes:

Online vragenlijst voor het melden van misstanden op SEH’s/HAP’s.
https://vragenlijst.dezorgvraag.nl/zelfbeschadigingseh of bel met het Nationale Zorgnummer
(0900-2356780)

De video met Kenza en Nienke die vertellen over zelfbeschadiging en de behandeling op de spoedeisende hulp.
https://www.youtube.com/watch?v=dQg87Oxyapk

 

Read More

Stichting Zelfbeschadiging en MIND slaan op Self Injury Awareness Day handen ineen

28 februari 2017
/ / /
Comments Closed

Op 1 maart is het Self-Injury Awareness Day (SIAD), een dag waarop wereldwijd aandacht wordt gevraagd voor zelfbeschadiging. Jaarlijks komen in Nederland rond de 15.000 mensen die zichzelf beschadigen terecht op de spoedeisende hulp van een ziekenhuis. Een aantal van hen geeft aan dat zij minder adequate hulp krijgen “Omdat ze het zichzelf hebben aangedaan”. Stichting Zelfbeschadiging en MIND schrikken hiervan en trekken aan de bel. Ze roepen mensen op misstanden te melden bij het Nationaal Zorgnummer.

Read More

Nieuw boek: Hoe krijg ik grip op zelfbeschadiging?

17 februari 2017
/ / /
Comments Closed

Het boek 'Hoe krijg ik grip op zelfbeschadiging', een vertaling van het Amerikaanse boek 'Stopping the pain' van Lawrence E. Shapiro, in Nederland uitgebracht door SWP Uitgeverij.

De Amerikaanse kinderpsycholoog Lawrence E. Shapiro schreef het in 2008: Stopping the Pain, een werk- en doeboek over zelfbeschadiging, gericht op jongeren en ter ondersteuning van professionele therapie. Uitgeverij SWP besloot enige tijd geleden dit boek in Nederland op de markt te brengen onder de naam ‘Hoe krijg ik grip op zelfbeschadiging’. De Landelijke Stichting Zelfbeschadiging hielp mee bij de vertaling ervan.

Dwayne Meijnckens, bureaucoördinator van de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging vertelt: “In 2016 werden we benaderd door SWP Uitgeverij. Zij wilden ‘Stopping the Pain’ graag uitbrengen in Nederland omdat er vraag naar is en er nauwelijks materiaal in het Nederlands bestaat. Voor de vertaling werd een specialist ingeschakeld, wij kregen vervolgens de vraag om deze vertaling na te lopen. Daarvoor hebben we een team van lotgenoten en professionals samengesteld dat zowel taalkundig als inhoudelijk hielp het boek nog verder te verbeteren.”

“We hopen op deze manier een leemte te vullen. Samen bieden we meer informatie en handvatten om met zelfbeschadiging om te (leren) gaan.”

Wat is de meerwaarde van dit boek?

“De grootste meerwaarde van het boek zit ‘m in de oefeningen die erin staan. Daar kunnen jongeren zeker wat mee bereiken. Zoals in het boek terecht wordt aangegeven, is het niet bedoeld om therapie te vervangen. Maar het kan zeker helpen. Zo bevat het boek ook tips en informatie om met ouders te communiceren en om jezelf beter te leren begrijpen.”

Wat hopen uitgever en LSZ met het boek te bereiken?

“We hopen op deze manier een leemte te vullen. Samen bieden we zo meer informatie en handvatten om met zelfbeschadiging om te (leren) gaan. Het boek was de start, maar dankzij de bijzonder prettige samenwerking trekken we nu regelmatig samen op bij congressen over bijvoorbeeld huiselijk geweld, psychotrauma en de inzet van wijkteams. Ook willen we in de toekomst graag een (middag)symposium organiseren over zelfbeschadiging.”

Het boek 'Hoe krijg ik grip op zelfbeschadiging', een vertaling van het Amerikaanse boek 'Stopping the pain' van Lawrence E. Shapiro, in Nederland uitgebracht door SWP Uitgeverij.

SWP is uitgever van studie/leerboeken en boeken voor professionals. ‘Hoe krijg ik grip op zelfbeschadiging’ is verkrijgbaar via hun webshop.

Read More

Bijeenkomsten voor familie en naasten van mensen die zichzelf beschadigen.

14 februari 2017
/ / /
Comments Closed

Op 8 en 29 april 2017 vinden twee bijeenkomsten voor familie en naasten van mensen die zichzelf beschadigen plaats. Ben je bijvoorbeeld ouder, partner, broer of zus van iemand die zichzelf beschadigt en wil je graag meer informatie over dit onderwerp, handvatten krijgen om hiermee om te gaan en anderen in een soortgelijke situatie ontmoeten meld je dan aan voor deze bijeenkomst.

De bijeenkomsten vinden plaats in Utrecht en duren van 14.00 tot 17.00.
We hebben plaats voor 10 deelnemers dus meld je tijdig aan als je er graag bij wilt zijn.

Aanmelden kan door een mail te sturen naar stichting@zelfbeschadiging.nl
Ook als je meer wilt weten over deze bijeenkomsten kan je naar dit e-mailadres een mail sturen.

De bijeenkomsten kosten 15 euro per persoon, en in tweetallen 20 euro

Read More

Eindelijk (h)erkenning: Een website alleen voor naasten

24 januari 2017
/ / /
Comments Closed

Zaltbommel – Portret van Janneke en Theo Boogaard, gemaakt als illustratief beeld voor de communicatie van het project ‘Naasten in kracht’ van Ypsilon/ResCon in samenwerking met het Landelijk Platform Ggz. Foto: Arnold Reyneveld

Eindelijk (h)erkenning: Een website alleen voor naasten

Over twee jaar moet hij af zijn: een interactieve website speciaal voor familie en naasten van mensen met psychische klachten. Een project opgezet met 9 cliënten- en familieorganisaties uit de GGz sector. De LSZ werkt mee en levert input vanuit ervaringsdeskundigen.

Achtergrond

Informatie over psychische klachten is ruimschoots voorhanden tegenwoordig. In de vorm van websites, blogs van ervaringsdeskundigen, fora, boeken, etc. Maar dat gaat vaak over de mensen die het zelf hebben. Partners, kinderen, broers en zussen die worstelen met ondersteuning van hun naaste zijn onzichtbaar. Terwijl ze wel samenleven met deze mensen, en dat gaat niet vanzelf. Voor veel naasten is het een zoektocht om de juiste balans te vinden tussen er zijn voor iemand anders en genoeg tijd en ruimte houden voor jezelf.

 Doel

Naasten in Kracht heeft als doel om via de interactieve website de kracht van naasten van mensen met psychische klachten te versterken met tips en trucs.


Wat gaan we doen

Om naasten te ondersteunen, zal de interactieve website worden voorzien van informatie, psycho-educatie en ervaringsverhalen.

Om ervoor te zorgen dat de interactieve website goed aansluit bij vragen en behoeften van naasten worden experts op het gebied van digitale psycho-educatie en naasten geraadpleegd via (groeps-)interviews. Vervolgens wordt een raamwerk ontwikkeld en verzamelen we ervaringsverhalen, aansluitend bij vragen en problemen waar naasten tegen aanlopen. En dan komt het proces om alle informatie logisch te ordenen in een website en testen, testen, testen. Naar verwachting kunnen naasten hier eind 2018 gebruik van maken. Houd onze website in de gaten voor de ontwikkelingen. Heb je een concreet idee voor de website? Het projectteam gaat met je idee aan de slag. Mail je idee of tip aan m.martens@rescon.nl met de vermelding van:  concreet idee.


Wie doen er mee

Naasten in kracht is een initiatief van de gezamenlijke cliënten/familieorganisaties in de ggz – en wordt mede mogelijk gemaakt met steun van het Ministerie van VWS.


Meer weten?

Wil je meer weten over het project? Neem dan contact op met de projectleider:  Marloes Martens, m.martens@rescon.nl

 

 

Read More

Iris vertelt openhartig over haar pestverleden en zelfbeschadiging

18 januari 2017
/ / /
Comments Closed

Onlangs werd LSZ-vrijwilliger Iris uitgebreid geïnterviewd voor 3FM Tussenuur, het online programma voor, over, door, achter, naast, op, tussen en onder scholieren van NPO 3FM. Dat leverde een bijzonder verhaal op.

Het interview leverde een aangrijpend persoonlijk verhaal op. Daarin vertelt Iris wat pesten met haar deed en hoe haar zelfbeschadiging ontstond. Het complete verhaal lees je op de site van 3FM Tussenuur. Na afloop van het interview spraken we kort met Iris en vroegen naar haar ervaringen.

 

“Ik deed niet mezelf pijn omdat ik het graag wilde, maar omdat ik op z’n moment niet anders kon.”


Vond je het pijnlijk, spannend of moeilijk om erover te praten? Hoe ging het interview eigenlijk?

“Voorafgaand aan het interview vond ik het heel spannend. Je gaat het toch over hele intieme en persoonlijke zaken hebben met iemand die je eigenlijk niet kent, wetende dat wat je zegt, gebruikt kan worden in een artikel dat daarna door iedereen te lezen is.”

“Het interview verliep prettig en ik merkte dat mijn angst voorafgaand aan het interview ongegrond was: ik werd niet gek gevonden, er werd serieus naar me geluisterd.”

 

Wat vond je het lastigste aan het interview?

“Soms werden er heel specifieke vragen gesteld. We gingen dan bijvoorbeeld op zoek naar wat ik op specifieke momenten dacht en voelde, zowel rondom het pesten op school als met betrekking tot mijn zelfbeschadiging. Wat eraan vooraf ging, hoe het ging, wat ik dacht, wat ik voelde, wat het losmaakte. Dat soort dingen.”

 

Wat was je belangrijkste ‘boodschap’ aan anderen?

“Ik weet niet of ik een ‘belangrijkste’ boodschap voor ogen had. Een van de doelen was wel om jongeren bewust te maken van het bestaan van de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging, dat is gelukt. Daarnaast wil ik uitdragen dat het heel fijn is om een luisterend oor te vinden: ieder verhaal is uniek en ieder verhaal verdient het om serieus genomen te worden.”

 

Je hebt sindsdien de nodige reacties van lezers ontvangen. Hoe kijk je terug op je deelname aan het interview?

“Ik kijk erop terug als iets heel bijzonders. Ik ben trots op het feit dat ik het gedaan heb en dat ik het gedeeld heb met mijn eigen omgeving. Dankbaar voor alle lieve reacties die ik ontvang, uit alle hoeken. Mensen van ‘nu’ en mensen van ‘vroeger’, van studie, van de scouting, familie en vrienden, kennissen, oud klas-/jaar-/schoolgenootjes en een oud-docente. Complimenten voor mijn kracht en het lef dat ik toon, voor het kwetsbaar zijn dat leidt tot openheid, bevestigingen dat ik goed ben zoals ik ben.”

“Ik krijg ook herinneringen van anderen terug, over mij, over wat er gebeurde en over de zorgen die zij hadden. Dat is confronterend, op een goeie manier. Er waren wel degelijk mensen die zich realiseerden dat het niet goed met me ging, bevestiging dat het echt zo was en ik me niet aanstelde of dingen verzonnen heb.”

“Ik ben heel dankbaar voor dat mensen de moeite nemen om een persoonlijk berichtje te sturen en te laten weten dat ze respect voor me hebben, dat ze mijn verhaal gezien hebben en trots op me zijn, dat ze blij zijn dat ze me kennen. Dat ontroert me. Ik vind het echt onwijs bijzonder om te ervaren wat het losmaakt.”

 

Het complete interview lees je hier –> 3FM Tussenuur

Read More

Haar pijn deed ook mij ongelofelijk veel pijn!

27 december 2016
/ / /
Comments Closed

Haar pijn deed ook mij ongelofelijk veel pijn!

Tamara heeft de strijd van haar zus jarenlang van dichtbij meegemaakt. Het deed haar ongelofelijk pijn om te zien hoe haar zus aan het vechten en worstelen was en hoe zij vervolgens wanneer het “mis” was gegaan niet goed behandeld werd door professionals. Inmiddels gaat het met haar zus gelukkig veel beter. Door mee te doen aan deze campagne hoopt ze vooral dat er meer bekendheid komt over het onderwerp zelfbeschadiging en draagt ook daarom de stichting een warm hart toe.

Hoe kwam je in aanraking met zelfbeschadiging?
Mijn zus beschadigde zichzelf jarenlang.

Waarom doe je mee met deze campagne?
Omdat zelfbeschadiging voor veel mensen nog onbekend terrein is. Hierdoor bestaan veel (onterechte) vooroordelen over wat het is en waarom mensen dit doen, en krijgen zij niet de juiste hulp. Omdat ik zelf heb ervaren hoe de onbekendheid bij hulp- en zorgverleners leidt tot een verkeerde aanpak, zie ik hoe
ontzettend belangrijk het werk van de LSZ is en wil ik de stichting graag helpen meer te kunnen doen.

Waar liep (of loop) je als bondgenoot het meest tegenaan?
De hierboven genoemde onbekendheid en vooroordelen van zorg- en hulpverleners. Ik heb ervaren hoe mijn zus veroordeeld en zelfs “gestraft” werd: behandelen van wonden zonder verdoving of na uren wachten, niet meer deel mogen nemen aan therapie na zelfbeschadiging enz. Juist de mensen die zouden
moeten helpen, zorgen er soms voor dat mensen die zichzelf beschadigen als overlevingsmechanisme nog verder getraumatiseerd raken. Het is zo belangrijk dat hierin wat verandert.

Hoe denk je (met jouw kennis en ervaring) dat mensen het beste geholpen kunnen worden?
Er moet meer bekendheid komen over wat zelfbeschadiging precies is en wat het voor functie heeft bij mensen die het doen. Hierdoor kunnen hulpverleners er effectiever mee omgaan en worden mensen hopelijk minder gestigmatiseerd (zowel door hulpverleners als “de gewone mens” die in aanraking komt met littekens).

Welke situatie of gebeurtenis met betrekking tot jouw rol als bondgenoot  kun je je nog zo voor de geest halen?
Hoe kwaad ik was toen mijn zus tijdens een intensieve therapie “gestraft” werd wanneer zij zichzelf door oplopende spanningen beschadigde. Er was geen enkel begrip voor dat zelfbeschadiging voor haar in die situatie af en toe onvermijdelijk was, omdat er zoveel nare dingen uit het verleden naar boven werden gehaald. Het werd en wordt te vaak gezien als “aandachttrekkerij”…. Juist als je weet hoeveel pijn iemand met zich meedraagt en hoe die af en toe bijna ondraaglijk wordt, is het heel naar als anderen haar veroordelen om de manier waarop ze daar een uitweg voor zoekt. Ik denk dat mijn zus nog leeft omdat ze die uitweg kon vinden in zichzelf beschadigen, hoe pijnlijk het ook is te zien dat iemand dat nodig heeft.

Om de komende jaren voorlichting te kunnen blijven geven, een bijdrage te kunnen leveren aan de visie en werkwijze voor professionals op het gebied van zelfbeschadiging én om lot- en bondgenoten te kunnen blijven ondersteunen hebben wij uw hulp hard nodig!

Helpt u ons mee?!







Uw bijdrage:

Doneren
Een bedrag:
€ 10,-€ 25,-€ 50,-

Mijn gegevens:

Aanhef:
Voornaam (verplicht)
Achternaam (verplicht)
Straat (verplicht)
Huisnnummer (verplicht)
Toevoeging
Postcode (verplicht)
Woonplaats (verplicht)
E-mailadres (verplicht)
Geboortedatum
IBAN rekeningnummer (verplicht)
voorbeeld: NL91RABO0108248380
Ik ken de stichting via:
Ik word donateur omdat:

Read More