Zelfbeschadiging

WAT IS ZELFBESCHADIGING?

Zelfbeschadiging is het bewust en onbewust toebrengen van letsel aan het
eigen lichaam, zonder de intentie te hebben het leven te willen beëindigen.

De term ‘zelfbeschadiging’ is de vertaling van het Engelse ‘self-harm’ en omvat alle gedragingen die verwondingen/letsel aan de eigen huid of het lichaam toebrengen zonder de intentie te hebben het leven te willen beëindigen. Zoals snijden, branden, krassen, krabben, haren trekken, hoofdbonken, voorwerpen in het lichaam brengen of schadelijke stoffen innemen.

Er zijn een hoop andere termen in omloop, denk aan ‘zelfverwonding’, ‘auto-agressie’ en ‘automutilatie’. Het begrip zelfbeschadiging omvat al deze variaties en biedt, in de visie van de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging, de meest waardevrije beschrijving, onder andere omdat het niet per definitie opzettelijk of agressief gedrag veronderstelt.

Zelfbeschadiging komt vaker voor dan je denkt. Angst en schaamte kunnen ertoe leiden dat mensen hun zelfbeschadiging vaak geheim houden.
Zelfbeschadiging is een uiting van psychische pijn, boosheid of verdriet. De handeling is op de persoon zelf gericht en niet op anderen. In tegenstelling tot wat veel mensen denken is het niet zo dat mensen die zichzelf beschadigen geen pijn voelen. Ze voelen wel degelijk pijn, maar het moment waarop kan verschillen. Ook is het niet zo dat mensen die zichzelf beschadigen gek zijn, een gevaar voor anderen vormen of per definitie hun leven willen beëindigen.

Wil je meer weten over onze visie op zelfbeschadiging? Kijk dan eens hier

Comments are closed.